برای تو :)

آدم  هایی در زندگیمان هستند که

 

شاید هیچوقت و هیچ زمان آنهارا نبینیم و صدایشان را نشنویم

اما آنقدر حظورشان در زندگیمان پر رنگ و واضح است که آنهارا ندیده میتوان

جزئی از خود دانست...

همان ها میشوند افرادی که از خود، ب خود نزدیک ترند...

هادی عزیز تر از جان...

با اینکه حظورت را درکنارم حس نمیکنم و کیلومتر ها از همدیگر فاصله داریم

اما تورا همانند برادری دوست میدارم. کسی که در غم هایم ک کسی از آنها مطلع نبود تو بودی و  دلداریم دادی.

همینطور در شادیهایمان حظورت را همیشه حس کرده ام...

این نوشته تا ابد در این وبلاگ ب جا میماند تا بدانند میشود درکنارهم بود حتی از دور...

 

خاهر کوچک ترت

نگار ...

عیدت مبارک :)

سال نو مبارک رفقا =)